Oprava i stanovanje

Ova stanica u Velikom Borištofu daje informaciju o opravi i stanovanju Rimljanov. U slučaju da je jedan muž imao pravo rimljanskoga državljana smio je nositi togu (haljinu). Toga je označivala njegov staliž i ga razlikovala od drugih muži. Za noge mu je bilo prepisano nositi tkzv. Calceus, jednu vrst čizam ke su isto bile znak staliža. Pri djelu su muži obično nosili jednostavnu, kratku haljinu (tuniku).Žene su u rimljanskom času nosile  tuniku i  prik toga kvadratski kusić platna nazivom  Palla.

Rimljanski graditelji doprimili su u naše kraje velik tehnički napredak. Dokle se je do tada gradilo drivom, slamom i šendulicami hasnovale su se  od onda cigle, kamen i žbuka i zidi su se od tada začistile ilovačom i tla su počvšćena gaženom ilovačom. U svi mjesti je postojala   produkcija cigal ke su se hasnovale za pokrivanje krovov i za tla.Dijelom su cigle bile pečatene znakom imena producenta, vojničke zajednice ili privatnih ljudi. Kamen je hasnovan za fundamente, za svode i za počvršćenje cest. Žbuka od vapna i drobnoga pijeska povezivala je materijal. Žbuka s ciglenimi kusići bila je materijal za čvrsto tlo. I staklo je jur hasnovano za obloke, ali još nije čisto prozirno. Zgrade su se toplile ugljenem u jama ili na otvoreni mjesti. Klasična metoda grijanja zgradov u rimljanskom  času je bilo grijanje u tlu (Hypocaustum).